به گزارش روابط عمومی مدیریت جهاد کشاورزی شهرستان آزادشهر، لیلا عطار رئیس اداره تولیدات گیاهی مدیریت گفت: در سال جاری، در یک مزرعه چغندر قند پژمردگی ناگهانی بدون وجود هیچگونه علامت مشخصه دیگر مشاهده شد که با پیگیری مسئول حفظ نباتات شهرستان، عامل بیماری شناسایی گردید. نشانه‌های قارچ عامل بیماری شامل ریسه‌های هوایی و ریزسختینه (میکرواسکلروت) قارچ در مراحل پیشرفته روی غده‌ها مشاهده شد. در این تصاویر، رشد ریسه‌های قارچ به صورت خارج از بافت و کاملاً واضح مشاهده می‌شود.

وی افزود: این بیماری از خسارت‌ بارترین بیماری‌های چغندرقند است و به کشاورزان دارای این مشکل، توصیه‌های زیر به عمل می‌آید:

۱- بوته‌های شدیداً آلوده را خارج کنید؛

بوته‌های خشک شده یا در حال مرگ را همراه با مقداری خاک اطراف ریشه جمع‌آوری و از مزرعه خارج کنید. آنها را در مزرعه رها نکنید.

۲- آبیاری را مدیریت کنید؛

آبیاری سنگین و ماندگاری رطوبت، بیماری را تشدید می‌کند. از غرقاب شدن مزرعه جلوگیری کنید.

۳- کود ازته را بیش از حد مصرف نکنید؛

رشد شاخ و برگ انبوه همراه با رطوبت بالا، شرایط را برای قارچ مناسب‌تر می‌کند.

۴- قارچ‌کش؛

در آلودگی شدید، قارچ‌کش‌ها معمولاً اثر محدود دارند چون قارچ در خاک مستقر شده است. در برخی مناطق، از مواد مؤثره‌ای مانند تبوکونازول، یا آزوکسی‌استروبین استفاده می‌شود، اما انتخاب دقیق باید بر اساس مجوز مصرف و توصیه کارشناسان باشد.

برای سال‌های بعد (بسیار مهم):

۵- حداقل ۳ تا ۴ سال چغندرقند و سایر میزبان‌های حساس را در آن قطعه نکارید. تناوب با غلات مانند گندم و جو کمک‌کننده است.

۶- بقایای گیاهی را پس از برداشت به‌خوبی مدیریت کنید.

۷- زهکشی مزرعه را بهبود دهید.

۸- از انتقال خاک آلوده توسط ادوات به سایر قطعات جلوگیری کنید.

عطار خاطر نشان کرد: این قارچ دامنه میزبانی وسیعی دارد ولی گیاهان تیره گندم نسبتاً مقاوم هستند لذا در کشت پاییزه، تناوب گندم و جو و در کشت تابستانه، کشت ذرت و سورگوم قابل توصیه است. حداقل تا ۴ سال، کشت از سایر گونه‌ها نباید صورت گیرد.