به گزارش روابط عمومی مدیریت جهادکشاورزی آزادشهر، زارعان در مناطق خشک و نیمه‌خشک که بیشترین اراضی شیبدار استان را شامل می‌شود، از کشت زعفران به‌عنوان روشی مؤثر برای کاهش فرسایش بهره می‌برند. ریشه‌های پیاز زعفران با نفوذ در لایه‌های مختلف خاک موجب استحکام خاک‌دانه‌ها شده و از فرسایش بادی و آبی جلوگیری می‌کند. همچنین این گیاه در فصول پاییز و زمستان پوشش گیاهی مناسبی ایجاد کرده و از بادرفت و شسته‌شدن خاک در دوره‌های بارندگی محافظت می‌کند. از سوی دیگر، کشت زعفران به دلیل عدم نیاز به شخم‌های مکرر و مصرف اندک کود و سموم شیمیایی، موجب حفظ مواد آلی خاک و تقویت فعالیت میکروبی آن می‌شود. پایداری این کشت چندساله سبب می‌شود که عملیات خاکورزی سالانه حذف شده و فشار فرسایشی روی خاک به حداقل برسد. کارشناسان بخش کشاورزی معتقدند توسعه کشت زعفران در اراضی شیبدار، علاوه بر ایجاد درآمد پایدار برای بهره‌برداران، اقدامی عملی و کم‌هزینه برای حفاظت از خاک و ارتقای سلامت اکوسیستم‌های کشاورزی به شمار می‌رود. هم‌زمان با روز جهانی خاک، تأکید می‌شود توجه به محصولاتی مانند زعفران که ضمن سودآوری اقتصادی به حفظ سرمایه‌های طبیعی کمک می‌کنند، می‌تواند الگوی مناسبی برای کشاورزی پایدار در مناطق شیبدار و فرسایش‌پذیر باشد.